ҚАЛАМЫ ЖҮЙРІК АҒА

«Журналист – қоғамның қырағы күзетшісі» дейді қанатты сөздерінің бірінде Р.Уэст. Даңқты қоғам және мемлекет қайраткері, әйгілі саясаткер Шарль де Голль: «Журналист мырзалар, бақытыма қарай мен өзімнің не жайында ойлайтындығымды білу үшін Сіздердің газеттеріңізді оқимын», – деген екен. Осыдан-ақ журналист қызметінің қиындығы мен қызығын таразыға сала беріңіз.

Ардақты аға, аяулы жан, қарымды қаламгер Көбейсін аға – өзінің саналы ғұмырын журналистикаға бағыштап, сол салада өзінің қолтаңбасын қалдырған журналист.

Көбекеңмен бір жарым жылдай облыстық «Жезқазған туы» газетінде қызметтес болдым. Ол – редактордың орынбасары, мен – қарапайым тілші.Бітімі батырларға ұқсас, бұйра, толқынды шашы сырт тұлғасын айбаттандыра түсетін, жақынырақ барып сыр тарта әңгімелессең өлкенің тарихын тарамдап, талдап беретін, орынды әзілімен де жан баурап алатын мінезі ерекше ұнайтын.

Әсіре қызыл сөзі жоқ, әспеттеп сөйлеуден ада, өмірдің өзі көрген шындығын сөз кестесіне салып, өрімін келістіріп, адам және қоғам жайлы қорғасындай етіп ой түйетін  Көбекеңнің журналистік шеберлігі сүйсінтетін. Аударма жасауға келгенде де атқа қамшы салдырмаушы еді. Ал өлеңдері – өз алдына бір төбе.

«Әй, бауырым, ертең Көбекеңнен естіген әңгімем еді деп айта жүресің. Тыңдап ал» деп әдемі әзілге құрылған әңгімелерді тізбектеп тастай беретін.

Сол Көбекең де күллиятымен «қош» айтысып, бақи әлемге аттаныпты. Орыны ойсырап тұрары сөзсіз. Ол – көптің аузында жүрген Көбекең еді ғой.

Ақырет күнінде Алланың дидарын көріп, алдыңнан сегіз жұмақтың қақпасы ашылсын, аға!

 Ғазиз ЕШТАНАЕВ,

 Қазақстан Жазушылар одағының мүшесі.